Una sa lahat, nais kong ipahayag ang aking taos-pusong pasasalamat sa MACEC sa patuloy nitong pagsusulong ng adbokasiya para sa kalikasan at sa pagpapanatiling buhay ng panawagan para sa katarungang pangkalikasan sa ating lalawigan.
Nakikiisa rin ako sa inyo sa pagbibigay-pugay sa mga taong nanindigan sa laban na ito—sa mga pumili ng prinsipyo kaysa pakikipagkompromiso, at ng tapang kaysa pansariling kaginhawahan. Ang kanilang naging halimbawa ay hindi dapat makalimutan. Ngunit mga kasama, hindi sapat ang paggunita lamang.
Tatlong dekada na ang lumipas mula nang mangyari ang trahedya sa Boac River. Sa loob ng panahong iyon, sapat na ang mga salita, sapat na ang mga seremonya, at sapat na rin ang mga tagumpay na nananatili lamang sa papel. Ang mamamayan ng Marinduque ay may karapatan sa higit pa rito. Karapatan nila ang katotohanan.
Kaya naniniwala ako na ito rin ang tamang panahon upang magsalita nang tapat tungkol sa ating kalagayan.
Anumang settlement na may kinalaman sa kinabukasan ng Marinduque ay hindi dapat tingnan lamang sa kung ano ang ipinapangako nito, kundi lalo na sa kung ano ang tunay nitong naisasakatuparan at natitiyak para sa ating lalawigan. Kung may mga kundisyong nagdudulot ng pag-aalinlangan, kung may mga kaayusang maaaring makapinsala o makapagpabigat sa interes ng lalawigan, o kung may mga probisyong legal at pinansyal na nangangailangan pa ng paglilinaw, tungkulin nating harapin ang mga iyon nang direkta, maingat, at may buong pananagutan.
Hindi tayo maaaring maging kampante. Hindi rin natin maaaring ipagtanggol ang mga nagnanais pang higit na makinabang lampas sa makatarungan at nararapat sa kanila.
Hindi natin kayang tanggapin ang kalabuan. At lalong hindi natin maaaring ituring na pangalawa lamang ang kapakanan ng Marinduque.
Sa pagpapatuloy ng ating hakbang, malinaw ang aking paninindigan: susuportahan ko ang bawat legal, makatarungan, at kinakailangang pagsusuri sa lahat ng kasunduang legal at kontraktuwal na may kaugnayan sa usaping ito.
Hinihingi ng interes ng taumbayan na ang lahat ng tuntunin ay malinaw, ang lahat ng obligasyon ay patas, at ang lahat ng pagkilos ay nakatuon sa iisang layunin—ang tunay na rehabilitasyon ng Marinduque at ang katarungang matagal nang hinihintay ng ating mga kababayan.
Kasabay nito, nais ko ring sabihin ito nang may buong paggalang: hindi dapat humantong ang usaping ito sa paninisi lamang sa isang opisina o sa isang tao.
Ang mga pasya, mga pagkukulang, at mga pangyayaring nagdala sa atin sa puntong ito ay kinasangkutan ng iba’t ibang tao at iba’t ibang institusyon. Kung may naging pagkukulang, magkaroon sana tayo ng tapang na aminin iyon. Kung may mga oversight, itama natin ang mga iyon. Ngunit huwag nating baluktutin ang katotohanan sa pamamagitan ng pamimili ng sisisihin sa isang suliraning sama-samang nabuo at sama-samang nakaapekto sa ating lalawigan.
At higit sa lahat, huwag nating haluan ng pulitika ang usaping may kinalaman sa kinabukasan ng Marinduque.
Ang rehabilitasyon ng ating mga ilog, ang pangangalaga sa yaman ng bayan, at ang pagsusulong ng karapatan ng ating mamamayan ay hindi dapat isantabi dahil sa pansariling ambisyon, interes ng grupo, o mga hakbang na ang iniisip lamang ay halalan.
Ang adhikaing ito ay mas malaki kaysa pulitika.
Mas malaki kaysa personalidad.
Mas malaki kaysa alinmang administrasyon.
Bilang inyong Gobernador, isang prinsipyo ang malinaw kong pinanghahawakan: ang kapakanan ng Marinduque ang dapat mauna sa lahat.
Hindi kaginhawahan.
Hindi pulitika.
Hindi pansariling interes.
Marinduque ang dapat mauna.
Kaya naman, magpatuloy tayo nang may kahinahunan, may pagbabantay, at may pagkakaisa. Tiyakin nating ang ipinaglaban sa loob ng napakahabang panahon ay hindi mapapahina dahil sa kakulangan ng kalinawan, kakulangan ng tapang, o kakulangan ng sama-samang disiplina.
Matagal nang naghihintay ang mamamayan ng Marinduque. Karapat-dapat sila sa katapatan ng ating serbisyo!
Parangalan natin ang nakaraan hindi lamang sa pamamagitan ng pag-alala rito, kundi sa pagpapatunay na tayo ay karapat-dapat sa mga naunang sakripisyo at sa laban na iniwan sa ating pangangalaga.
Maraming salamat po, at nawa’y patuloy na gabayan ng Diyos ang ating mahal na Lalawigan ng Marinduque.